من همیشه با کسی موندم که دوستم داشته و هر دفعه پا گذاشتم رو احساسات خودم و به خاطر اینکه تحمل دیدن ناراحتیشو نداشتم احساس خودمو نادیده می گرفتم .....ولی حالا فکر می کنم نه....یعنی یقین دارم اونی موفقه که ترحم نکنه و با اونی که خودش می خواد بمونه....هرچند هنوز پیدا نشده ولی میاد بلاخره اون روز ....الان به همه می گم اگه به حرف دلتون گوش نکنید نه خوشبخت می شید نه موفق ./همیشه هم آرزو به دل تا آخر عمر می مونید و زندگیتون میشه حسرت . اصلا هم پی این حرف نباشید که با اونی بمون که دوست داره چون ممکنه دیگه هیچکی اندازه اون دوست نداشته باشه....نه وووبه این جمله قکر کنید (یک لحظه با یار بودن  می ارزد به تمام عمر) نذارید حسرت یه عمر به دلتون بمونه و پای شخص دیگه ای حروم بشه.