باورم نميشه، ديگه تو در کنارم نیستی
که به کلبهء حقيرم ،ديگه تو پا نمي زاري
باورم نميشه عشقت ،مثل ياس باغچه پژمرد
گل خاطر،تو يخ زد تو شب کوير قلبم
انتظار تو نمک زد به تن زخمي دردم
چه شبايي که خدا رو تودلم صدا نکردم
براي رسيدن تو، چه دعاها که نکردم
روي شونه صبوري زجه مي زدم هميشه
مي دونستم که وجودم ،بي وجود تو نميشه
توي اوج بي قراري ديگه صبر من سر آمد
روز و شب گذشتن اما خبري از تونيومد
من هنوزم بي قرارم واسهء دوريت
بيا تا قربون کنم من همه وجودمو سر راهت
دل من پر از اميده که يه روز تو رو ببينم
تا يه روز تابه هميشه من کنار تو بشينم